Bij de opslag van gevaarlijke stoffen is een lekbak geen detail, maar een basisvoorziening. Toch zien we in de praktijk dat er vaak wordt getwijfeld tussen een stalen of kunststof lekbak. Begrijpelijk, want beide hebben hun eigen toepassingen, voordelen en beperkingen. In dit artikel leggen we helder uit wanneer een kunststof lekbak volstaat en wanneer staal noodzakelijk is. Zo maakt u een keuze die past bij uw situatie én voldoet aan de geldende eisen.
Waarom is een lekbak essentieel?
Werkt u met vloeistoffen die schadelijk zijn voor mens of milieu? Dan is een lekbak onmisbaar. Niet alleen om morsingen op te vangen, maar ook om aan de wettelijke eisen te voldoen. PGS 15 en de Arbowet stellen duidelijke eisen aan de opslag van gevaarlijke stoffen. Zo moet een lekbak in veel gevallen de volledige inhoud van het grootste vat kunnen opvangen.
| Wettelijke eisen lekbakken (PGS 15) |
|---|
| Moet lekken volledig kunnen opvangen |
| Bestand zijn tegen opgeslagen stoffen |
| Voldoende groot bij gecombineerde opslag |
Zonder passende lekbak loopt u risico op bodemvervuiling, boetes of schade aan de gezondheid van medewerkers. Kortom: een lekbak is geen luxe, maar een basisvoorwaarde voor veilig werken.
Kunststof lekbakken
Kunststof lekbakken zijn gemaakt van polyethyleen of polypropyleen. Dat maakt ze licht, sterk en bestand tegen een breed scala aan bijtende en corrosieve stoffen.
Ze zijn met name geschikt voor:
- Zuren zoals zwavelzuur of salpeterzuur
- Basen zoals natronloog
- Stoffen als accuzuur, ammoniak en chloor
Door hun lage gewicht zijn ze eenvoudig te verplaatsen en goed te combineren met wisselende opstellingen in werkplaatsen of magazijnen.


Stalen lekbakken
Stalen lekbakken zijn de juiste keuze wanneer er brandbare of zwaardere stoffen worden opgeslagen. In tegenstelling tot kunststof smelt staal niet bij hoge temperaturen en biedt het extra bescherming in geval van brand.
Ze zijn met name geschikt voor:
- Brandbare vloeistoffen zoals aceton, ethanol of tolueen
- Opslag van zwaardere containers of metalen vaten
- Industriële omgevingen waar vuur, hitte of vonken kunnen voorkomen
Staal heeft een hoge draagkracht en is robuust, maar ook wat zwaarder en minder flexibel dan kunststof. Door de corrosiebescherming (bijv. verzinkt of gecoat) zijn stalen lekbakken goed bestand tegen vocht en chemicaliën, zolang ze niet extreem bijtend zijn.
Voor wie werkt met ADR‑stoffen of opslaginspecties moet doorstaan, is staal vaak de veiligste en meest toekomstbestendige keuze.
Kunststof of staal: dit zijn de verschillen
| Kunststof lekbak | Stalen lekbak | |
|---|---|---|
| Gewicht | Licht en handzaam | Zwaar, robuust |
| Chemische bestendigheid | Uitstekend voor bijtende stoffen | Goed, maar minder geschikt voor zuren |
| Brandwerendheid | Smelt bij hitte, niet geschikt voor brandbare stoffen | Hittebestendig, geschikt voor brandbare stoffen |
| Draagkracht | Lager, geschikt voor lichtere vaten | Hoog, geschikt voor zware belasting |
| Onderhoud | Makkelijk schoon te maken, roestvrij | Vereist soms nabehandeling (bijv. coating) |
| Prijsniveau | Lager | Hoger, maar duurzamer voor zware toepassingen |
| Toepassing | Binnen, of buiten onder afdak | Binnen en buiten, ook in veeleisende omgevingen |
Kies op basis van risico’s en stoffen
Een lekbak is geen standaardproduct, maar een veiligheidsoplossing die moet passen bij uw situatie.
- Werkt u met bijtende, niet-brandbare stoffen? Dan is een kunststof lekbak meestal de juiste keuze.
- Heeft u te maken met brandbare vloeistoffen, zware vaten of vuurgevaarlijke omgevingen? Dan is een stalen lekbak noodzakelijk.
Twijfelt u? Dan geldt: kies altijd op basis van de eigenschappen van de stof én de voorschriften uit bijvoorbeeld PGS 15 of ADR.
Advies nodig bij uw keuze?
Onze specialisten helpen dagelijks bedrijven met het veilig en conform opslaan van gevaarlijke stoffen.
Bel of mail ons gerust voor eerlijk advies of een vrijblijvende offerte.

